Mirosław Ciepłucha, "P"olityka czy "p"olityka w Akcji Katolickiej? (zarys tematu)


Christifideles laici, 42: "wierni świeccy nie mogą rezygnować z udziału w polityce (...). Oskarżenia o karierowiczostwo, o kult władzy, o egoizm i korupcję, a także przeświadczenie (...), iż polityka musi być terenem moralnego zagrożenia, bynajmniej nie usprawiedliwiają sceptycyzmu i nieobecności chrześcijan w sprawach publicznych."

Centesimus annus:

1. chodzi przede wszystkim o wypracowanie nowego, na miarę człowieka, modelu rozwoju, który by uniknął odczłowieczających skutków zarówno socjalizmu, jak i kapitalizmu,

2. konieczność skorygowania ograniczeń systemu demokratycznego i wprowadzenie dojrzałej demokracji.

Wiek XX pozostawia w spadku konieczność "rozpoczynania od Boga" po bankructwie materializmu i ateizmu

Paweł VI - Populorum progressio, 42: "Bez wątpienia człowiek może organizować Ziemię bez Boga, wszakże bez Boga nie może on organizować jej w sumie inaczej jak przeciw człowiekowi?; bo też "człowiek realizuje się nie inaczej jak przez przekraczanie siebie".

Motywacje podejmowania polityki:

1) determinująca rola, jaką polityka odgrywa w życiu człowieka i społeczeństwa

bo - opcje polityczne warunkują nasze wspólnotowe i osobiste życie

2) Magisterium: promowanie człowieczeństwa opiera się na ewangelizacji, z drugiej zaś promowanie to w sposób nieunikniony odbywa się na drodze politycznej mediacji

 def.: polityka = działanie w sferze publicznej

 Wiara i Polityka są ze sobą powiązane (Redemptor hominis, 14)

Nie sposób ewangelizować i nie przekształcać zarazem "politycznie" świata (robotnik, nauczycie, ...)

3) Kościół wzywa katolików - ponieważ dostrzega w służbie społecznej i politycznej jedną z najdoskonalszych form chrześcijańskiego świadectwa.

Rozumienie: "P."olityka - kultura polityczna; "p."olityka - praktyka partyjna

Kryteria politycznego zaangażowania chrześcijan:

1. spójność z wartościami Ewangelii

2. świeckość polityki (KKK 1905 - 1912) Ewangelia wskazuje wartości, którymi należy przepoić działanie społeczne i polityczne i wedle których należy budować Miasto człowieka

3. autonomiczna odpowiedzialność za własne decyzje