Mirosław Ciepłucha, Jezus fundamentem każdej pracy
(Życie udzielone jest nam dzięki wierze)

Życie chrześcijańskie zaczyna się żywym i osobistym spotkaniem z Jezusem, które dokonuje się i rozwija w wierze.

Fundamentalna zasada: Trzeba się na nowo narodzić.
J 3,1-21
3,1 Wśród faryzeuszów był człowiek, dostojnik żydowski, imieniem Nikodem.
3,2 Przyszedł on kiedyś nocą do Jezusa i powiedział: Rabbi, wiemy, że przyszedłeś od Boga, by nas nauczać. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby nie był z nim sam Bóg.
3,3 A Jezus rzekł do niego: Zaprawdę, zaprawdę mówię ci, jeżeli ktoś nie narodzi się ponownie, nie będzie mógł ujrzeć królestwa Bożego.
3,4 Wtedy zapytał Go Nikodem: Jak może narodzić się ponownie człowiek, który jest już starcem? Czy może powtórnie wejść do łona matki, by się narodzić?
3,5 A Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę mówię ci, kto nie narodzi się ponownie z wody i z Ducha, nie będzie mógł wejść do królestwa Bożego.
3,6 To, co narodziło się z ciała, jest ciałem; to zaś, co narodziło się z Ducha, jest duchem.
3,7 Niech cię nie dziwi, że powiedziałem: Musicie się powtórnie narodzić.
3,8 Wiatr wieje tam, gdzie chce; słyszy się co prawda jego szum, lecz nie wiadomo, ani skąd pochodzi, ani dokąd zmierza. Otóż tak samo jest z każdym, kto narodził się z Ducha.
3,9 A na to rzekł Nikodem: Jakżeż może się to stać?
3,10 Odpowiadając, rzekł doń Jezus: To ty jesteś nauczycielem w Izraelu, a nie wiesz tego?
3,11 Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Mówimy to, co dobrze wiemy, i o tym świadczymy, cośmy widzieli. Lecz wy nie przyjmujecie naszego świadectwa.
3,12 Jeżeli Mi nie wierzycie, gdy wam mówię o rzeczach ziemskich, to jakże uwierzycie Mi, gdy będę wam mówił o rzeczach niebieskich?
3,13 Nikt nigdy nie wstąpił do nieba oprócz Syna Człowieczego, który z nieba zstąpił.
3,14 Jak Mojżesz wywyższył na pustyni węża, tak również potrzeba, aby i Syn Człowieczy został wywyższony.
3,15 Wówczas każdy, kto w Niego wierzy, będzie miał życie wieczne.
3,16 Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna jednorodzonego wydał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne.
3,17 Nie posłał Bóg swego Syna na świat po to, aby świat potępił, lecz aby świat został przez Niego zbawiony.
3,18 Kto wierzy w Niego, nie będzie potępiony; a kto nie wierzy, już został potępiony za to, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.
3,19 Sąd zaś został spowodowany tym, że gdy światłość przyszła na świat, to ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość, ponieważ złe były ich uczynki.
3,20 Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego złych czynów.
3,21 Natomiast każdy, kto postępuje zgodnie z prawdą, przychodzi do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane zgodnie z wolą Bożą.

Aby życie wzrastało, musi się najpierw narodzić. Niektóre indiańskie kultury Meksyku miały bardzo osobliwe zwyczaje i wierzenia. Umieszczano np. pożywienie w grobach, aby zmarły nie był głodny. Przybycie Ewangelii zakończyło ten dziwny zwyczaj.

Dzisiaj jest niekiedy tak, że zamiast mówić drugiemu człowiekowi o żywym Chrystusie, to kładzie się obfity pokarm doktryny i moralności chrześcijańskiej obok zwłok, w których nie ma życia Jezusa. Po prostu karmi się martwych.

Ś W I Ę T O Ś Ć
1. MORALNOŚĆ
2. DOGMATY
3. KATECHEZA
4. ZAANGAŻOWANIE
5. DUSZPASTERSTWO
J E Z U S

Kiedy Jezus wskrzesił córkę Jaira, najpierw przywrócił jej życie, a dopiero później oddał ją jej rodzicom (wspólnocie), aby dali jej jeść.
Mk 5, 35-43:
5,35 Gdy On jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i donieśli: Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?
5,36 Lecz Jezus słysząc, co mówiono, rzekł przełożonemu synagogi: Nie bój się, wierz tylko!
5,37 I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego.
5,38 Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Wobec zamieszania, płaczu i głośnego zawodzenia,
5,39 wszedł i rzekł do nich: Czemu robicie zgiełk i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi.
5,40 I wyśmiewali Go. Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca, matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało.
5,41 Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: Talitha kum, to znaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań!
5,42 Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia.
5,43 Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym nie wiedział, i polecił, aby jej dano jeść.

KRÓLESTWO BOŻE oznacza panowanie Boże nad ludem, który realizuje królewski ideał sprawiedliwości.

Cechy charakterystyczne Królestwa.

1. Misterium Królestwa: uczestnictwa w Królestwie nie można kupić ani zasłużyć nań jakimiś uczynkami, lecz tak jak w przypadku uczty, zaproszeni są do niego wszyscy ludzie, a szczególnie ubodzy - Mt 22, 1-9:

22,1 A Jezus znowu w przypowieściach mówił do nich:
22,2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi.
22,3 Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
22,4 Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!
22,5 Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa,
22,6 a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy [ich], pozabijali.
22,7 Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
22,8 Wtedy rzekł swoim sługom: Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni.
22,9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie.

Chociaż jest ono darem, wymaga odpowiedzi,

2. Zbawienie jest darmowe: zbawienia nie można kupić ani zdobyć w zamian za jakieś zasługi,

3. Bóg jest miłującym Ojcem: zdolny przywitać swego syna, wracającego do domu po zaszarganiu dobrego imienia rodziny. Jego miłosierdzie jest zawsze dużo większe niż największy grzech - Łk 15, 11-32:

15,11 Powiedział też: Pewien człowiek miał dwóch synów.
15,12 Młodszy z nich rzekł do ojca: Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada. Podzielił więc majątek między nich.
15,13 Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie.
15,14 A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek.
15,15 Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola żeby pasł świnie.
15,16 Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.
15,17 Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę.
15,18 Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie;
15,19 już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników.
15,20 Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go.
15,21 A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem.
15,22 Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi.
15,23 Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się,
15,24 ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić.
15,25 Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce.
15,26 Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć.
15,27 Ten mu rzekł: Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego.
15,28 Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu.
15,29 Lecz on odpowiedzał ojcu: Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi.
15,30 Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę.
15,31 Lecz on mu odpowiedział: Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy.
15,32 A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął a odnalazł się.

4. (miłość) Jest wśród nas i w nas: objawia się w każdej osobie i we wspólnocie. A jednak setnik rzymski i Syrofenicjanka wyprzedzili ich (Żydów) wszystkich dzięki wierze,

5. Wartość osoby: dla Jezusa osoba ma wartość sama w sobie, niezależnie od swego stanu społecznego czy religijnego. Człowiek jest wartością nie dzięki temu, co posiada, ale dzięki temu kim jest. Kobieta przyłapana na cudzołóstwie - J 8, 1-11:

8,1 Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną,
8,2 ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On usiadłszy nauczał ich.
8,3 Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego:
8,4 Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie.
8,5 W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?
8,6 Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus nachyliwszy się pisał palcem po ziemi.
8,7 A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień.
8,8 I powtórnie nachyliwszy się pisał na ziemi.
8,9 Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku.
8,10 Wówczas Jezus podniósłszy się rzekł do niej: Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?
8,11 A ona odrzekła: Nikt, Panie! Rzekł do niej Jezus: I Ja ciebie nie potępiam. - Idź, a od tej chwili już nie grzesz.

6. Czystość intencji: wielkim odkryciem ewangelicznym jest fakt, że nie wystarczy czynić tego, co uważamy za dobre, lecz konieczna jest czystość intencji, z którą działamy. To motywacja, z którą dokonujemy naszych czynów, nadaje im wartość. Czasami trzeba mówić "tak", a nawet iść dalej, niż jest to od nas wymagane - Mt 6, 31: Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać?

Bóg bowiem nie patrzy na to, ile dajemy, lecz ile pozostawiamy sobie.

7. Styl życia: Jezusa przesłanie nie jest jakąś teorią, ale stylem życia.

8. Trzeba narodzić się na nowo,

9. Miłość ponad wszystko - Mt 5, 23-24: Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przez ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim! Potem przyjdź i dar swój ofiaruj! ,

10. Nowe przymierze z ludem: Jezus swoją śmiercią zwycięża egoizm, a swoim zmartwychwstaniem daje nowe życie wszystkim, którzy wierzą w Jego imię,

11. PRZESZKODY NIE POZWALAJĄCE UCZESTNICZYĆ W KRÓLESTWIE:

a) uważanie się za sprawiedliwego i lepszego niż inni - Łk 18, 9-14:

18,9 Powiedział też do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść:
18,10 Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik.
18,11 Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik.
18,12 Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam.
18,13 Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: Boże, miej litość dla mnie, grzesznika.
18,14 Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony.

b) ufanie bogactwom - Mk 10, 23-27:

10,23 Wówczas Jezus spojrzał wokoło i rzekł do swoich uczniów: Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego.
10,24 Uczniowie zdumieli się na Jego słowa, lecz Jezus powtórnie rzekł im: Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego <tym, którzy w dostatkach pokładają ufność>.
10,25 Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego.
10,26 A oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: Któż więc może się zbawić?
10,27 Jezus spojrzał na nich i rzekł: U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe.

c) Grzech - J 8, 34: Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu.

(grzech jest nałogiem, z którym trudno zerwać).

12. Nieustanna nowość.

CEL JEZUSA: ZBAWIENIE

Łk 4, 18-19: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana.

a) "abym ubogim niósł dobrą nowinę"

Ewangelia dla ubogich - otworzyć się na zbawienie: Jezus jest radosnym posłańcem, ogłaszającym koniec czasu niewoli. Bóg ulitował się nad swym uciskanym ludem i posłał Zbawiciela, który nie tylko ogłasza całkowite zbawienie osoby i społeczeństwa, ale także go dokonuje. Ewangelia jest powszechnym zaproszeniem do ubóstwa, by w ten sposób stać się odbiorcami Dobrej Nowiny. Kto nie będzie ubogi, nie będzie mógł otrzymać bogactw Królestwa. Jest tak, gdyż Królestwa nie można kupić ani zasłużyć na nie, odziedziczą je tylko ubodzy.

b) "więźniom głosił wolność"

wyzwolenie więźniów - wyzwolenie wewnętrzne:

Jezus jest wyzwolicielem, który zdejmuje wewnętrzne kajdany: lęki, niechęci, żal, gorycz, nieufność, egoizm i wszystkiego rodzaju zazdrości i podziały. Człowiek sam z siebie nie może uwolnić się z tych więzów, lecz dzięki prawdzie, objawionej przez Jezusa, możliwa staje się wolność od wszelkich pęt, które uciskają jego serce.

c) "a niewidomym przejrzenie"

wzrok ociemniałym - objawić sens życia

To zdanie nie odnosi się jedynie, ani przede wszystkim, do uzdrowienia fizycznej ślepoty, lecz do każdej choroby, jako smutku grzechu, który utrzymuje człowieka w ciemności niewiedzy. Dzięki prawdzie możemy być wolni i nieść wolność innym.

d) "abym uciśnionych odsyłał wolnymi"

wolność dla uciśnionych - wyzwolenie zewnętrzne

Wyzwolenie wewnętrzne nie wystarczy. Istnieją bowiem systemy niesprawiedliwości, wytwarzające środowiska grzechu.

e) "abym obwoływał rok łaski od Pana"

"Rok łaski od Pana" - darowanie długów

Pełnia czasów jest rokiem jubileuszowym, kiedy Bóg przebacza nasze przewinienia, abyśmy i my darowali naszym braciom wszelkie długi.

WYZWOLENIE Z GRZECHU

- pojednanie: zawarcie pokoju z Bogiem

- zadośćuczynienie za grzechy: spłacenie długu

- wyzwolenie z grzechu: własność Boża

- usprawiedliwienie: wierność Boża

Ostateczną przyczyną grzechu nie jest człowiek, uczyniony na obraz i podobieństwo Boże, lecz szatan.

MIEĆ ŻYCIE BOŻE

Nawrócenie - zbawienie jest: uwolnieniem z grzechu, wspólnotą z Bogiem i braćmi